Diagnoza funkcji wzrokowych

Diagnoza funkcji wzrokowych polega na ocenie zdolności pacjenta do widzenia i interpretacji bodźców wzrokowych. Podczas diagnozy oceniane są:

• funkcje orientacyjne wzroku
• ruchy gałek ocznych – wykonuje się w celu wykluczenia problemów neurologicznych,
• system wyostrzania widzenia (akomodacja) – ocena zdolności oka do dostosowywania się do różnych odległości,
• widzenie obuoczne – równoczesne postrzeganie wrażeń z obydwu oczu i złożenie ich w jeden, lepszej jakości obraz,
• percepcję widzenia – zdolność do rozpoznawania i różnicowania bodźców wzrokowych, które znajdują się w polu widzenia dziecka.

Wskazania do diagnozy funkcji wzrokowych

• zagrożona, nieprawidłowo przebiegająca ciąża
• nieprawidłowy lub przedwczesny poród
• dzieci z grupy ryzyka dysleksji
• brak efektów w terapii pedagogicznej lub korekcyjno – kompensacyjnej
• skroniowe bóle głowy i bóle oczu podczas czytania
• choroby narządu wzroku i wady wzroku występujące u rodziców

Dziecko, które ma z nimi problem nie musi mieć wady wzroku ani zeza. Badanie funkcji wzrokowych może być pomocne w przypadku problemów z nauką czytania i pisania u dzieci.