Diagnoza zaburzeń integracji sensorycznej

Diagnoza procesów Integracji Sensorycznej składa się z 4 spotkań, każde trwa 45 minut. Pierwsze trzy spotkania odbywają się z udziałem dziecka, w czwartym uczestniczy tylko rodzic, wtedy zostaje omówiona diagnoza.

Diagnoza obejmuje wywiad z rodzicem, przeprowadzenie Testów Południowo-Kalifornijskich lub Polskich Standaryzowanych Testów SI, obserwację kliniczną, obserwację dziecka w czasie jego swobodnej zabaw. Młodsze dzieci (od 12 miesiąca do 4 roku życia) diagnozowane są z  wykorzystaniem innowacyjnego narzędzia KATIS.

Na podstawie informacji uzyskanych podczas diagnozy, terapeuta przygotowuje indywidualny program terapii dla dziecka oraz wskazówki terapeutyczne dla rodziców, które powinni realizować w domu.

Jakie zachowania dziecka mogą wskazywać na zaburzenia integracji sensorycznej?

• Dziecko jest niespokojne, płaczliwe, ma kłopoty z zaśnięciem, często wybudza się w nocy.
• Ma trudności z jedzeniem.
• Jest niezdarne, słabo skoordynowane, ma trudności z ubieraniem się.
• Nie jest samodzielne.
• Ma problemy z utrzymaniem równowagi, często przewraca się na prostej drodze.
• Często wpada na stojące przedmioty.
• Ma problem z koncentracją uwagi, często się rozprasza.
• Przyjmuje nieprawidłową postawę przy stoliku lub ławce – podpiera głowę, zjeżdża z krzesła.
• Jest nadruchliwe, nie może usiedzieć w jednym miejscu, często zmienia aktywności i pozycje ciała.
• Uwielbia karuzelę i huśtawki lub ich unika.
• Porusza się nieadekwatnie do sytuacji – zbyt wolno lub zbyt szybko.
• Jest impulsywne, nadwrażliwe emocjonalnie, często się obraża.
• Trudno mu nauczyć się jazdy na rowerze, hulajnodze.
• Czuje się niepewnie na niestabilnym podłożu np. materacu.
• Przejawia duży lęk przed upadkiem lub wysokością, okazuje niepokój, gdy musi oderwać nogi od podłogi, np. wejść na schody.
• Nie toleruje zabiegów higienicznych np.: mycie głowy, kąpiel, obcinanie włosów, paznokci.
• Nie lubi się przytulać, nie lubi niespodziewanego dotyku lub przeciwnie nadmiernie obściskuje, dąży do mocnego kontaktu fizycznego.
• Nie znosi metek od ubrań.
• Zwykle odmawia ubierania nowych rzeczy, woli nosić stare, często już znoszone rzeczy.
• Nadmiernie zwraca uwagę na brudne dłonie, unika brudzących zabaw.
• Nieadekwatnie dopasowuje siłę do zadania.
• Unika zabaw zespołowych z kolegami, rodzeństwem, myli kierunki, jest zagubione na boisku.
• Sprawia wrażenie, że nigdy się nie męczy lub wręcz przeciwnie męczy się bardzo szybko.
• Ma problem z zaplanowaniem ruchu, nie wie od czego zacząć wykonanie nowej czynności.
• W nowym miejscu czuje się zagubione, potrzebuje sporo czasu by się odnaleźć w otoczeniu.
• Uwielbia ekstremalne przeżycia np. skoki na głęboką wodę, szybką jazdę na nartach, szybkie zjeżdżalnie wodne, ciągle mu mało, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo.
• Ma trudności szkolne np. z czytaniem i pisaniem, cięciem nożyczkami, odwraca litery, cyfry, ma trudności w przepisywaniu z tablicy, nie ma dominacji jednej ręki.